چرت و پرتهای شخصی

سلام بعد از یک سال...

این فقط یه استعلام هست برای فهمیدن اینکه کیا از دوستان قدیم زنده هستن و یا به اینجا سر میزنن هنوز ! هرکسی هست توی قسمت نظرات اعلام وجود کنه...

خیلی وقته دستی به قلم نبردم و انگشتی به کیبورد نزدم . سالهاست که 29 بهمن یادم میفته که منم هستم..یادم میفته که منم میتونم بنویسم...میتونم ابراز وجود کنم... سالهاست که 29 بهمن منتظرم...منتظر غریبه ها...منتظر آشناها...منتظر اینکه ببینم آیا هنوز انسان هستم یا من هم توی زندگی آلوده این روزگار حل شدم...آیا توی قلب یا ذهن کسی نقش محبت من وجود داره یا نه ...هرسال 29 بهمن به این فکر میکنم که امکان داره چه کسی زنگ بزنه...چه کسی امکان داره اس ام اس بده یا چه کسی پیغامی پسغامی چیزی میفرسته..اما هرسال احساس میکنم کمتر انسان هستم....توی اوج جوونی احساس پیری میکنم ...نمیدونم شاید دچار بیماری خود کم بینی یا شاید بیماری خود پیر بینی شدم . یا شاید دچار بیماری انتها رو نزدیک دیدن...در عین حال که دوره ...ما انسانها به دو چیز زنده ایم ... غذا و محبت ...هروقت تعادل این دو بهم میخوره زندگی ما هم به هم میخوره...از غذا دیگه بدم میاد اینقدر که خوردم و خوابیدم و لذت بردم ....لذت محبت شاید شیرین تر باشه...چه کسی به من محبت هدیه میده ؟